Pelo morro, com orgulho – Pel coll, amb orgull
Pelo morro, com orgulho…
traduzido por João Bandeira e Jaume Castells
Pelo morro, com orgulho, a cigarra
Subia, esfregando as saias,
E num cantinho de uma enseada
Um caranguejo dissertava:
«É certo que não se deve olhar para trás
E se deve dar passos adiante,
Mas não fica claro para onde iria
Cada sentido». Entretanto
Pára seu passo a cigarra,
Que de tanto esfregar se atrapalha,
Fura as saias se afasta
Voltando para baixo. E com o tempo
Que o caranguejo leva pensando chega e o empala
A máquina que recolhe areia.
* * *
Pel coll, amb orgull…
Josep Pedrals
Pel coll, amb orgull, la cigala
pujava, rascant-se els faldons,
i en un raconet d’una cala
un cranc feia dissertacions:
“És cert que no cal mirar enrere
i cal fer les passes avant,
prò no queda clar cap a on era
cada sentit.” Mentrestant,
detura el seu pas, la cigala,
que amb tant rascament s’atabala,
forada els faldons i abandona
tornant cap avall. I amb l’estona
que el cranc va pensant ve i l’empala
la màquina que recull sorra.