Pelo morro, com orgulho – Pel coll, amb orgull

Pelo morro, com orgulho…

traduzido por João Bandeira e Jaume Castells

 

Pelo morro, com orgulho, a cigarra

Subia, esfregando as saias,

E num cantinho de uma enseada

Um caranguejo dissertava:

«É certo que não se deve olhar para trás

E se deve dar passos adiante,

Mas não fica claro para onde iria

Cada sentido». Entretanto

Pára seu passo a cigarra,

Que de tanto esfregar se atrapalha,

Fura as saias se afasta

Voltando para baixo. E com o tempo

Que o caranguejo leva pensando chega e o empala

A máquina que recolhe areia.

 

*     *     *
Pel coll, amb orgull…

Josep Pedrals

 

Pel coll, amb orgull, la cigala

pujava, rascant-se els faldons,

i en un raconet d’una cala

un cranc feia dissertacions:

“És cert que no cal mirar enrere

i cal fer les passes avant,

prò no queda clar cap a on era

cada sentit.” Mentrestant,

detura el seu pas, la cigala,

que amb tant rascament s’atabala,

forada els faldons i abandona

tornant cap avall. I amb l’estona

que el cranc va pensant ve i l’empala

la màquina que recull sorra.

 

About these ads

Els comentaris estan tancats.

  • Contacte:

    joseppedrals@hotmail.com
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 61 other followers

%d bloggers like this: